ميدوني وقتي خدا داشت بدرقه ات مي کرد بهت چي گفت ؟جايي که ميري مردمي داره که مي‌شکننت نکنه غصه بخوري من همه جا باهاتم . تو تنها نيستي . توکوله بارت عشق

 ميزارم که بگذري، قلب ميزارم که جا بدي، اشک ميدم که همراهيت کنه، ومرگ که

 بدوني برميگردي پيشم

آن كس كه گفت براي تو مردم دروغ گفت

من راست گفتم كه براي تو زنده ام

من از چشمان خود آموختم رسم محبت را

كه هر عضوي به درد آيد ديده جايش بگريد

و نفس بكشد

الهي! راز دل گفتن دشوار است و نگفتن دشوارتر

الهي! چگونه خاموش باشم كه دل در جوش و خروش است و چگونه سخن گويم كه خرد مدهوش و بيهوش است

الهي! ما همه بيچارهايم و تنها تو چاره اي و ما همه هيچ كاره ايم

و تنها تو كاره اي

الهي! چون تو حاضري چه جويم و چون تو ناظري چه گويم

الهي! چون عوامل طاحونه چشم بسته و تن خسته ام، راه بسيار مي روم و مسافتي نمي پيمايم. واي بر من اگر دستم نگيري و رهاييم ندهي

الهي! خودت آگاهي كه درياي دلم را جزر و مدّ است

« يا باسط» بسطم ده و «يا قابض» قبضم كن.

الهي! ناتوانم و در راهم و گردنه هاي سخت در پيش است

و رهزنهاي بسيار در كمين و بار گران بر دوش.

«يا هادي، اهدنا الصراط المستقيم...»

الهي! از روي آفتاب و ماه و ستارگان شرمنده ام

از انس و جان شرمنده ام، حتي از روي شيطان شرمنده ام

كه همه در كار خود استوارند و اين سست عهد ناپايدار

الهي! واي بر من اگر دانشم رهزنم شود و كتابم حجابم

الهي! علمم موجب ازدياد حيرتم شده است، اي علم محض و نور مطلق،

 بر حيرتم بيفزا